De nalatenschap van Shankar
Op uitnodiging van Rajendre Khargi en Amrita Sietaram woonde ik een bijeenkomst bij over het thema Technocratisch Leiderschap in Tijden van Crisis. Centraal stond een lezing van dr. Eric R. Jagdew, auteur van de biografie van president Ramsewak Shankar. Tijdens de bijeenkomst werd stilgestaan bij de levensloop, bestuurlijke carrière en het presidentschap van Shankar, tegen de achtergrond van een turbulente periode in de Surinaamse geschiedenis.
Dr. Jagdew lichtte toe hoe hij gedurende meerdere jaren onderzoek heeft verricht naar het leven en werk van president Shankar. Daarbij voerde hij tientallen gesprekken met de voormalig president en combineerde hij deze met historisch bronnenonderzoek. Het resultaat is een uitgebreide biografie waarin niet alleen de persoon centraal staat, maar ook de politieke, bestuurlijke en maatschappelijke omstandigheden waarin hij functioneerde.
In zijn presentatie schetste Jagdew de ontwikkeling van Shankar van landbouweconoom en bestuurder tot president van Suriname. Daarbij werd aandacht besteed aan zijn werkzaamheden binnen de landbouwsector, zijn betrokkenheid bij verschillende maatschappelijke en bestuurlijke organisaties en zijn rol binnen de ontwikkeling van Suriname in de jaren voorafgaand aan zijn presidentschap. Volgens Jagdew profileerde Shankar zich vooral als een technocraat: iemand die vraagstukken benaderde vanuit kennis, expertise en bestuurlijke verantwoordelijkheid.
Een belangrijk deel van de lezing ging over de uitdagingen waarmee Suriname eind jaren tachtig werd geconfronteerd. Onderwerpen als democratisch herstel, economische problemen, institutionele versterking, de binnenlandse oorlog en de verhouding tussen politiek en bestuur kwamen daarbij uitgebreid aan bod. Ook werd stilgestaan bij de vraag hoe leiderschap vorm krijgt in een periode waarin maatschappelijke en politieke spanningen groot zijn.
Daarnaast besteedde Jagdew aandacht aan de positie van president Shankar binnen het politieke landschap van die periode. Daarbij werd gereflecteerd op zijn bestuursstijl, zijn nadruk op zorgvuldige besluitvorming en zijn pogingen om stabiliteit en continuïteit te bevorderen in een complexe bestuurlijke omgeving. De bijeenkomst bood daarmee niet alleen inzicht in de persoon Shankar, maar ook in bredere vraagstukken rondom bestuur, democratie en leiderschap.
Voor mij was de bijeenkomst vooral interessant omdat zij laat zien hoe ingewikkeld leiderschap kan zijn in tijden van politieke en maatschappelijke onzekerheid. De lezing maakte duidelijk dat bestuurders voortdurend moeten balanceren tussen deskundigheid, draagvlak, bestuurlijke verantwoordelijkheid en de weerbarstige praktijk van het openbaar bestuur. Juist die spanning maakt het waardevol om stil te staan bij historische ervaringen en de lessen die daaruit kunnen worden getrokken voor het bestuur van vandaag.
Graag wil ik oud-ambassadeur Rajendre Khargi en Amrita Sietaram bedanken voor de uitnodiging en de organisatie van deze inspirerende bijeenkomst. Het was waardevol om in een prettige en open sfeer stil te staan bij een belangrijk hoofdstuk uit de Surinaamse geschiedenis en kennis te nemen van het uitgebreide onderzoek van dr. Eric R. Jagdew. Dergelijke bijeenkomsten dragen niet alleen bij aan het levend houden van onze geschiedenis, maar bieden ook ruimte voor reflectie op leiderschap, bestuur en de lessen die daaruit kunnen worden getrokken voor de toekomst.