De voorlaatste rouwzitting

Op 4 april vond in partijcentrum De Olifant de voorlaatste rouwzitting plaats in aanloop naar de uitvaart van oud-president Chan Santokhi.

Tijdens de opening werd benadrukt dat deze rouwzitting onderdeel is van een reeks bijeenkomsten die hun afronding naderen. Aangegeven werd dat de laatste rouwzitting in huiselijke kring zal plaatsvinden en dat de crematie dinsdag in Uitkijk zal worden gehouden. De aanwezigen werden nadrukkelijk bedankt voor hun komst en betrokkenheid, waarbij werd uitgesproken dat hun aanwezigheid een zichtbaar teken is van medeleven richting de familie en de partij.

In de gebeden en overdenkingen werd stilgestaan bij het moment waarop de ziel het lichaam verlaat en haar reis vervolgt. Er werd gesproken over het tijdelijke karakter van het lichaam en het blijvende van de ziel, die volgens de wetten van karma haar weg vervolgt richting verlossing.

Tijdens de avond kwamen verschillende religies samen in dezelfde boodschap. Vanuit de islam werd benoemd dat ieder mens de dood zal proeven en uiteindelijk terugkeert naar de aarde, gevolgd door de dag van verantwoording. Vanuit het christendom werd gezamenlijk gebeden en werd gevraagd om licht in tijden van duisternis. Deze verschillende invalshoeken stonden niet los van elkaar, maar versterkten juist het gezamenlijke moment van bezinning.

In de toespraken die volgden, werd oud-president Santokhi op verschillende manieren herinnerd. Niet alleen als leider, maar ook als iemand die anderen heeft gevormd. Zo werd verteld hoe hij mensen zonder ervaring kansen gaf en hen actief begeleidde. Een spreker deelde hoe hij na een eerste toespraak direct feedback kreeg via een bericht, met de oproep om te groeien. Een ander vertelde over een gesprek waarin Santokhi benadrukte dat mensen vrij moeten zijn om te komen en te gaan, maar dat het belangrijk is om te blijven werken voor de samenleving.

Ook persoonlijke eigenschappen kwamen terug. Er werd gesproken over zijn discipline en werkethiek, lange dagen, korte nachten en altijd doorgaan. Een anekdote over een buitenlandse reis waarbij tot diep in de nacht speeches werden voorbereid en de volgende ochtend vroeg werd gestart, gaf een inkijk in zijn toewijding. Tegelijkertijd werd hij beschreven als iemand die dichtbij bleef: iemand die contact maakte, mensen groette, en oog had voor de ander.

Vanuit de regio werd zijn betekenis onderstreept door de aanwezigheid van vertegenwoordigers uit Guyana. In de woorden van de ambassadeur werd duidelijk dat hij zich actief inzette voor samenwerking tussen landen en persoonlijk betrokken was bij het versterken van die relaties. Hij werd daar niet alleen gezien als president, maar als vriend en bruggenbouwer.

Gedurende de avond werd meerdere keren benoemd dat het overlijden van oud-president Santokhi op 67-jarige leeftijd als een schok is gekomen. Er werd gesproken over een leider die nog midden in het werk stond, met visie en plannen voor de toekomst. Tegelijkertijd werd stilgestaan bij de gedachte dat het leven vergankelijk is en dat het uiteindelijk gaat om wat iemand nalaat in daden en in mensen. Het ging deze avond niet alleen om een oud-president, maar om iemand die voor veel mensen écht dichtbij stond.