50 jaar Srefidensi Dey
Tijdens de bijeenkomst van SIMUD werd de avond geopend met een krachtige spoken-wordbijdrage die onmiddellijk de toon zette. De tekst benadrukte dat onafhankelijkheid geen voltooid feit is, maar een voortdurende opdracht. “Zoeken, staan, vallen, opstaan — onafhankelijkheid is geen antwoord, maar een vraag die elke generatie opnieuw moet beantwoorden,” klonk het.
De voordracht verwees naar de verschillende tijdperken en leiders die Suriname heeft gekend — niet om hen te wegen op goed of fout, maar om te begrijpen hoe een land zich ontwikkelt. De woorden tekenden zich af “als afdrukken in nat zand”, verwijzend naar beweging, terugkeer en voortdurende heroriëntatie. Vijftig jaar na Srefidensi blijft de kern hetzelfde: vrijheid vraagt onderhoud, bewustzijn en gezamenlijke verantwoordelijkheid, zowel in Suriname als binnen de diaspora.
Historicus prof. dr. Chan Eugène Sena Choenni verzorgde vervolgens een inhoudelijke bijdrage over de wording van de Surinaamse natie, de betekenis en toekomst van Srefidensi in Nederland, en het belang van een blijvend sterke band tussen Suriname en de diaspora. Zijn bijdrage vormde het historisch en maatschappelijk kader van de avond.
Daarna volgde een presentatie over de ontwikkeling van Surinaamse klederdracht. Uiteengezet werd hoe de vroegste kledingtradities voortkwamen uit de inheemse bevolking, en hoe later Afrikaanse tot slaaf gemaakten hun eigen dracht meebrachten, waaronder de pangi — verwant aan inheemse stijlelementen maar eenvoudiger van vorm. Ook kwamen de stadscreoolse koto’s aan bod, waaronder een exemplaar dat veertig jaar onafhankelijkheid markeerde en nu, tien jaar later, is voorzien van een nieuwe angisa ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum. De gemoderniseerde kledingvormen, zoals de overklap-kimona’s, lieten zien hoe klederdracht blijft meebewegen met de tijd.
Aansluitend werd een gedicht in het Sarnami voorgedragen, gevolgd door een Nederlandse vertaling. De voordracht onderstreepte de symboliek van vijftig jaar onafhankelijkheid en benoemde de diverse bevolkingsgroepen — Hindoestanen, Javanen, Marrons, Creolen en Inheemsen — als gezamenlijke dragers van het Surinaamse verhaal. Vrijheid, verantwoordelijkheid en gedeelde toekomstbouw vormden de rode draad.
Mijn waardering gaat uit naar Roy Ashruf en allen die deze herdenking mogelijk maakten. Hun inzet heeft dit vijftigjarig Srefidensi-moment op waardevolle wijze vormgegeven.
