10.000 kilometer naar elkaar toe

Ze ontmoetten elkaar als kinderen, ergens op het platteland van India. Niet wetend dat hun werelden – Nederland en India, duizenden kilometers uit elkaar – jaren later opnieuw zouden kruisen. En opnieuw. En opnieuw.

Tot er geen toevalligheid meer in zat.

Op 18 juli mocht ik hun huwelijk voltrekken in Barendrecht. Intiem, eenvoudig en zó bijzonder. Geen grote groep, geen show. Gewoon: ja zeggen tegen elkaar. Tegen de verschillen. Tegen de overeenkomsten. Tegen de tijd die hen heeft laten rijpen, niet overhaasten.

Wat me raakte? Hun eerlijkheid. Hun humor.
De pittige maaltijd die de bruidegom nooit meer vergeet (en zijn maag ook niet). De taalverwarringen die steeds weer voor een lach zorgen. Maar vooral: de moed om trouw te blijven aan jezelf én te kiezen voor elkaar.

Want ze kwamen niet alleen uit twee landen, maar ook uit twee geloven. En toch: geen strijd, geen compromis. Alleen liefde – en ouders die hen daarin volledig steunen.
Ouders die zagen wat ertoe doet: twee mensen die het samen écht menen.

Niet omdat het makkelijk is.
Maar omdat liefde dat waard is.

Elke ceremonie is anders. Soms feestelijk en uitbundig, soms klein en verstild.
Maar de rode draad blijft: als mensen elkaar écht zien, hoeft liefde niet luid te zijn om onvergetelijk te worden.

– Tina Jakoeb, trouwambtenaar